Hoewel “normen en waarden”, en dan vooral snel en
onverstaanbaar uitgesproken, soms wenkbrauwen doen fronsen vanwege de eerdere
politieke kleuring kreeg ik er vorige week toch een goed gevoel bij.
Bij een bijeenkomst over de planning, maar vooral het
schrappen van plannen, van bedrijventerreinen in West-Friesland werd ik
getroffen door het volgende. Een vertegenwoordiger van de ondernemers van de
streek pleitte als één van de sprekers voor een, in mijn ogen, heel wijze
benadering:
- Veel
van de bedrijventerreinen zien er niet uit en laten we die nu eindelijk
eens netjes opruimen.
- Laten
we achterstalling beheer inlopen.
- Er
mag als het echt nodig is wel een klein beetje bij maar zéker niet te veel
want dan ontstaat er overaanbod, leegstand en weer verloedering.
Tijdens de borrel complimenteerde ik hem met deze wijze en
heldere benadering. Hij keek daar oprecht van op. Hij sprak gewoon “recht uit
zijn hart”. En hij verwees naar “normen en waarden”. Daarover na-denkend stel ik
vast dat hij gelijk heeft. Het vreemde is echter dat in de oververhitte eerste
decennium van deze eeuw die o-zo zinvolle “normen en waarden” geheel uit het
zicht verdwenen waren: Een weiland is om vol te bouwen. Een zak geld dient
geïnvesteerd te worden ongeacht de vraag. Als er geen vraag is creëren we die,
ook als dat leidt tot grootschalige leegstand elders. Kapitaalkrachtige
investeerders ontnamen ons onze capaciteit tot denken. En nu: nu zitten we met
honderden hectaren overtollige bedrijventerreinen en kantoren waar géén vraag
naar is en die zullen moeten worden afgewaardeerd. Kosten: miljarden.
Positief aan deze tijden van recessie is dat de gekkigheid
voorbij is en we met elkaar weer logisch redeneren. Eensgezind en met z’n
allen. Logisch redeneren, respect voor normen en waarden en spreken uit het
hart zijn mijns inziens ingrediënten voor een duurzaam succesvolle aanpak!
Reageren? Mail Ernest Briët
Volg Ernest Briët op twitter