Zandsuppletie Hondsbossche Zeewering, interview met twee natuurliefhebbers.

Twee natuurliefhebbers, Erika Hulsman en Piet Winder uit Schoorl, melden zich bij mij na een oproep om op locatie van gedachten te wisselen over de schoonheid van de kust en hun zorgen over ontwikkelingen. Plaats van afspraak is de parkeerplaats bij De Putten, natuurgebied aan de voet van de Hondsbossche Zeewering. Met hun kijkers laten ze mij de vogelrijkdom in het waterrijke natuurgebied zien. We zien en horen van alles: groep grote sterns (die volgens de kenners al weer op weg zijn van Texel richting Frankrijk), visdiefjes, kluten (wat zijn die toch mooi!), tureluurs, strandlopers, een paartje brandganzen met twee jongen, en terwijl wij daar staan te praten landen er vier lepelaars om te foerageren.

Natuur

Piet Winder vertelt dat hij uit een jutterfamilie komt, volgens hem zijn dat kenners van de zee, de stromingen en de zandafzettingen. Zowel Piet als Erika zijn begaan met de natuur. Waar ze zich zorgen om maken zijn de zandsuppleties. Hoewel ze hun vraagtekens zetten bij de noodzaak daarvan voor de Hondsbossche Zeewering, zien ze dat als een voldongen feit. Wat ze jammer vinden is dat de strekdammen onder het zand verdwijnen, omdat er dan geen voedsel meer is voor steenlopertjes en anderen vogels. Wat hun wens is, is dat het extra zand in de vorm van strand en nieuwe jonge duintjes voor een deel worden benut voor natuur. Zodat er weer plevieren op het strand kunnen broeden, net als vroeger het geval was. Zij constateren dat dat niet of nauwelijks meer voorkomt doordat mensen tegenwoordig overal komen. Zij zijn er voorstander van dat toeristen en recreanten om bepaalde gebieden heen worden geleid, zodat de natuur daar weer een kans krijgt. Hun ideeën sluiten aan bij de wens van de Milieufederatie om langs de kust te werken met ‘zonering’, waarbij je vooraf bedenkt waar ruimte gegeven kan worden aan bruisende strandactiviteiten als jaarrond paviljoens en strandhuisjes, en op welke plekken de natuur gebaat is bij het creëren van extra rust. Zij denken aan de duinvoet van het Zwanenwater, dus aansluitend aan een Natura 2000 gebied.

Zonering

De Milieufederatie heeft mede namens natuur en milieuorganisaties de wens tot zonering bij de Provincie ingebracht in de Strategische Agenda Kust. Deze agenda stelt de provincie op mede met het oog op het landelijke Deltaprogramma.

Kustversterking

Verder vraagt Piet zich oprecht af of de strook zand die voor de Hondsbossche Zeewering wordt neergelegd via zandsuppleties wel blijft liggen: ‘één storm en het is weer weg.’ De zandige kust ten noorden en ten zuiden van de zeewering is afgeslagen, waardoor de Hondsbossche Zeewering in zee uitsteekt. Is het daarom niet beter om minder zand voor de Hondsbossche Zeewering aan te brengen en meer ten noorden daarvan? Als we dan enige overslag over de zeewering toestaan en het gebied achter de zeewering daarop inrichten, is het dan niet veilig genoeg? Een oplossing die ik wel vaker hoor. Het was één van de vier onderzochte kustversterkingsalternatieven, en het sluit bijvoorbeeld aan bij ideeën over klimaatbuffers  van ondermeer Natuurmonumenten. Het is dan wel de vraag hoe je hier op langere termijn, als de zeespiegelstijging verder doorzet, op voortborduurt. De gedachte van het Hoogheemraadschap, verantwoordelijk voor de aanpak van de Zwakke Schakels - waar de Hondsbossche Zeewering er één van is, is dat je met een zandige oplossing langer vooruit kunt.

Deltaprogramma

Overigens zijn Piet en Erika niet tegen het versterken van de kust met zand. Sterker nog: zij zijn het met mij eens dat de Nederlandse Kust van nature een zandig systeem is. Prima om extra zand aan te brengen als dat goed werkt voor de versterking van de veiligheid van de kust!Ik vertel ze dat in het Deltaprogramma zelfs al wordt vooruitgedacht tot het jaar 2100 aan de hand van verschillende scenario’s voor zeespiegelstijging. Iets waar ze zich toch maar moeilijk iets bij voor kunnen stellen….. Hier zie ik een schone taak voor het Hoogheemraadschap: om bewoners meer bewust te maken van mogelijke klimaatrisico’s en ze mee te laten denken over mogelijke toekomstige ontwikkelingen. 

Met de belofte dat ik deze twee natuurliefhebbers op de hoogte houdt van de ontwikkelingen in hun gebied nemen we afscheid.