Over smaken valt niet te twisten. Toen de eerste oude modellen molens in het landschap verschenen, was niet iedereen daar even gelukkig mee. Inmiddels zien we de oude molens als cultureel erfgoed en zijn ze een van de belangrijkste symbolen van Nederland in het buitenland.
Velen vinden de moderne turbines mooi. Ze zijn een toonbeeld van innovatie en duurzaamheid. Kijk maar eens naar het aantal advertenties van grote bedrijven – van banken tot automerken - waarin windturbines op de achtergrond staan, omdat het bedrijf wil uitstralen dat het vernieuwend en groen is.
Bij het plaatsen van windturbines wordt ook rekening gehouden met de inpassing in het landschap. Daarom is bijvoorbeeld door de provincies in hun structuurvisie een keuze gemaakt waar men turbines wel en niet geschikt vindt. Veelal wordt er daarbij ook voor gekozen om een aantal turbines in een rijtje (‘lijnvorming’) te plaatsen en niet verspreid over het landschap.
Een turbine kan weliswaar hoog boven het landschap uitsteken, maar veelal kun je hem maar beperkt zien. Bijvoorbeeld omdat je ergens loopt of rijdt en bomen en gebouwen de turbines aan het zicht onttrekken.
Milieufederatie Noord-Holland heeft een
eigen visie opgesteld voor windmolens op land, waarin expliciet rekening wordt gehouden met landschap.